WYDARZENIA
Warszawa W noc
poprzedzającą uroczystość Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel tj.
15/16 lipca 2010 r. w Kaplicy oo. Karmelitów Bosych przy ul
Racławickiej w Warszawie Warszawska Wspólnota OCDS pod przewodnictwem
o. Zbigniewa Kolki OCD Asystenta Warszawskiej Wspólnoty przygotowała i
poprowadziła noc czuwania.
Tematem przewodnim modlitwy było życie duchowe Świętej Teresy od Jezusa. Jej doświadczeniom duchowym poświęcone były czytane teksty i rozważania tajemnic różańca świętego. W głębokim skupieniu modlitewnym uczestnicy spotkania uczestniczyli w celebrowanej o północy przez o. Zbigniewa Mszy Świętej, po której spotkali się na agapie w miłej rodzinnej atmosferze. Modlitewne czuwanie zakończono Jutrznią o godz. 5.00 rano 16 lipca. Członkowie Warszawskiej Wspólnoty OCDS składają serdeczne podziękowanie wszystkim czcicielom Matki Bożej Szkaplerznej, którzy pomimo bardzo trudnych warunków pogodowych licznie uczestniczyli w spotkaniu. Dziękujemy o. Zbigniewowi Asystentowi Warszawskiej Wspólnoty OCDS. Dziękujemy członkom rodziny szkaplerznej, przedstawicielom Bractw Szkaplerznych z różnych parafii warszawskich. Dziękujemy siostrom zakonnym ze Zgromadzeń: Sióstr Zmartwychwstania Pańskiego i Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, Karmelitankom Dzieciątka Jezus oraz wszystkim przybyłym uczestnikom spotkania modlitewnego. Wdzięczni Bogu za łaskę wspólnej modlitwy serdecznie zapraszamy za rok, jeżeli taka będzie wola Boża. Krystyna Balcer OCDS Warszawa
Bednary Wspólnota OCDS
Bednary przygotowała już po raz czwarty Noc Czuwania ku czci
Matki Bożej Szkaplerznej. W tym roku nocne czuwanie miało miejsce z
soboty na niedzielę 17/18 lipca, ponieważ niedziela po 16 lipca
jest dniem Odpustu Parafialnego w Bednarach. Czuwanie modlitewne
z Adoracją Najświętszego Sakramentu rozpoczęło się o godz. 20.00,
miało charakter modlitewno-śpiewny i zakończyło się Mszą Świętą
o godz. 24.00.
W kościele wystawione były Relikwie Świętej Teresy od Jezusa, które po Mszy Świetej i po błogosławieństwie obecni mogli ucałować. Wspólnota OCDS Bednary prowadziła Czuwanie Modlitewne ku czci Matki Bożej Szkaplerznej jak zwykle wspólnie z Kołami Różańcowymi działającymi przy naszej parafii. Można powiedzieć, że taka forma uczczenia Matki Bożej Szkaplerznej wpisuje się pięknie w tradycję naszej Wspólnoty OCDS i naszej parafii. Cieszy nas, że coraz więcej osób przychodzi na nocne czuwanie, aby modlitwą, śpiewem i cichą adoracją uczcić Matkę Bożą Szkaplerzną.
Maria Kuśmirek OCDS
Bednary
Szczecin. W maju b.r.
nasza wspólnota OCDS otrzymała imię św. Teresy od Dzieciątka Jezus i
Najświętszego Oblicza. Przyjęliśmy je z radością i wdzięcznością jako
szczególne wezwanie, aby podążać jej „małą drogą”- drogą dziecięctwa
duchowego.
Obecnie nasza nieduża liczebnie wspólnota zaczyna się konsolidować i powiększać o nowych członków i sympatyków. Przewodniczy nam Sławek Wołowik, człowiek pełen inicjatywy i pomysłów; zapalony żeglarz, rowerzysta i piechur w jednej osobie. Naszym formatorem jest Roman Gwizdek, zwany bratem Romanem; tęga głowa, fizyk z wykształcenia, na wskroś przeniknięty duchem Karmelu. Sekretarką i kronikarką jest Grażyna Zacharewicz, osoba o złotym sercu, która pełni swoje funkcje starannie i rzetelnie. Naszym opiekunem z ramienia OCD prowincji warszawskiej jest obecnie O. Marek Kępiński, który długie lata spędził na misjach w Ameryce Południowej. Pod takim kierownictwem, z entuzjazmem uczymy się jak żyć duchem Karmelu, a robimy to według planu i porządku ustalonego przez Radę OCDS. Comiesięczne spotkania modlitewne połączone z Eucharystią odbywają się w klasztorze Karmelitanek Bosych p/w Miłości Miłosiernej; spotkania formacyjne w salkach naszych parafii, a pozostałe (rekreacyjno-modlitewne) najczęściej na łonie natury. Nasz przewodniczący Sławek dba o dyscyplinę życia wspólnotowego i rekreację, a jest w tym bardzo pomysłowy. Organizuje wspólne piesze wędrówki, wyprawy rowerowe, ogniska i inne formy rekreacji. P.S. Podaję wykaz ważniejszych wydarzeń w szczecińskiej OCDS z ostatnich czterech miesięcy:
Aleksandra Kukla OCDS Szczecin.
Sprawozdanie z 10 spotkania Rodziny Szkaplerznej Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych w Zamartem 2 – 3 lipca 2010 r. W pierwszą
sobotę lipca br., w klasztorze Karmelitów Bosych w Zamartem k/Chojnic,
odbyło się kolejne, dziesiąte już spotkanie Rodziny Szkaplerznej
Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych.
Spotkanie to miało na celu wspólne dziękczynienie całej Rodziny Karmelu Terezjańskiego za dar Szkaplerza świętego i za wszystkie łaski otrzymane za przyczyną Maryi Królowej Karmelu. W tegorocznej pielgrzymce szkaplerznej wzięły udział wspólnoty Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych z Warszawy, Poznania, Łodzi, Torunia, Bydgoszczy, Sopotu, Olsztyna oraz ze Szczecina. W tym roku bardzo licznie przybyli Członkowie Bractw Szkaplerznych nie tylko z okolic Zamartego i Ziemi Krajeńskiej, ale także z Gorzędzieja, Suwałk i podwarszawskich Pyr. Sobotnie Spotkanie Rodziny Szkaplerznej w Zamartem było jak zwykle poprzedzone nocnym czuwaniem modlitewnym z rozważaniami tajemnic różańcowych i Mszą św. o północy. Ojciec Delegat Stanisław Plewa OCD przewodniczył czuwaniu i odprawił Pasterkę Maryjną. Udział w czuwaniu wzięła również grupa miejscowych parafian. W dniu spotkania, w sobotę 3 lipca o godzinie 10.00 rozpoczęła się godzina słowno muzycznych rozważań Maryjnych, prowadzona przez braci nowicjuszy i kleryków karmelitańskich, oraz grupę młodzieżowo – dziecięcą z parafii wZamartem. Na koniec została odmówiona radosna część Różańca św., do prowadzenia której włączali się poszczególni pielgrzymi. O godzinie 12.00 została odprawiona uroczysta, koncelebrowana Eucharystia pod przewodnictwem Ojca Prowincjała Romana Hernogi OCD. W koncelebrze wzięło udział 10 Ojców, między innymi O. Tadeusz Kujałowicz, O. Przeor Tomasz Litwiejko, O. Stanisław Plewa i inni. Wśród koncelebransów był równieżKs. Opiekun Bractwa Szkaplerznego z parafii św. Aleksandra z Suwałk. Na wstępie Mszy św. O. Tomasz Litwiejko, przeor klasztoru w Zamartem powitał Czcigodnych Ojców Karmelitów Bosych z Ojcem Prowincjałem, Braci kleryków z Poznania, nowicjuszy, asystę oraz wszystkich przybyłych pielgrzymów, wymieniając poszczególne grupy wspólnot OCDS i Bractw Szkaplerznych. Przywitał także wszystkich czcicieli Maryi, którzy przybyli na to spotkanie. Słowa powitania skierował także do obecnych Ojciec Prowincjał. W homilii Ojciec Prowincjał Roman Hernoga zawarł m.in. następujące słowa: "Niewiasto, oto Syn Twój...", to testament Naszego Zbawiciela odnoszący się do każdego człowieka. Maryja kocha głębią Swego matczynego Serca wszystkich ludzi a szczególnie tych, co noszą Jej szatę – Szkaplerz święty, znak zbawienia. Przez znak Szkaplerza świętego tworzymy jedną rodzinę Maryi i Jezusa. Ona bowiem pragnie byśmy się upodobnili do Jej Syna. Szkaplerz – to znak przymierza między Maryją a nami. Szkaplerz jednak zobowiązuje nie tylko do szczególnej czci Maryi ale także do wiernego naśladowania Jej cnót. Tu, pod Jej płaszczem wychowują się nowe pokolenia Karmelitów Bosych. Powołanie jest darem, Maryja jest obecna w kształtowaniu powołania od samego początku. Ona jest Matką powołania każdego człowieka. Dziękujmy Maryi za dar kapłanów i za dar osób konsekrowanych. Zawierzmy Maryi kapłanów i módlmy się o powołania. Oto Matka twoja - mówi Jezus do każdego. Weźmy Ją do siebie, abyśmy okryci łaską Jej płaszcza, mogli dojść do niebieskiej ojczyzny”. Tymi słowami Ojciec Prowincjał zakończył homilię. Komunii św. udzielało kilku Ojców a pielgrzymi bardzo licznie przystąpili do Stołu Pańskiego. Po Mszy św. było wystawienie Najśw. Sakramentu i został odmówiony akt zawierzenia Matce i Królowej Karmelu. Na zakończenie Mszy św. Ojciec Przeor Tomasz Litwiejko jeszcze raz podziękował Ojcom za uroczystą koncelebrę a wszystkim wiernym za pielgrzymowanie i liczny udział w uroczystości. Ojciec Przeor podzielił się wiadomością, że w obecnym roku nowicjat Karmelu w Zamartem będzie wyjątkowo liczny, bo aż 13 kandydatów będzie się formowało w szkole Karmelu. Występuje nawet konieczność przygotowania dla nich dodatkowych cel na poddaszu klasztoru. W tej sprawie i w innych związanych z remontami kościoła i klasztoru Ojciec Przeor liczy na pomoc św. Józefa i hojność dobrodziejów. Po Mszy św. w przerwie, jak co roku można było się posilić, nieco odpocząć w skromnych zabudowaniach klasztornych a przede wszystkim spotkać się z zaprzyjaźnionymi członkami wspólnot,a także z Ojcami i Braćmi. Warto zauważyć, że Sanktuarium w Zamartem, miejsce kultu Maryi, odzyskuje swe dawne piękno przez stałą konserwację i remonty. Jest to wspólne dzieło Ojców i dobrodziejów, jakich klasztor posiada. W tym roku z radością daje się zauważyć, że boczny ołtarz z wizerunkiem Bł.. Ładysławaz Gielniowa, patrona Warszawy, z ciekawym ujęciem panoramy stolicy, dzięki renowacji, odzyskał dawne piękno. Kościół i klasztor z roku na rok odzyskuje dawny blask, jest systematycznie konserwowany i remontowany. Widać to już z odległości jadąc do Zamartego, gdy z pól pełnych dojrzewającego zboża, wyłania się odremontowana wieża świątyni. O godzinie 14,30 zostały odśpiewane piękne Nieszpory Maryjne z udziałem zakonników i pielgrzymów zaopatrzonych w teksty psalmów. Te nieszpory, to osobliwość Sanktuarium w Zamartem. Słowo Boże podczas nieszporów wygłosił Ojciec Przeor, poświęcając w całości powołaniu oraz zachęcając do modlitwy o powołania. Podczas nieszporów odbyła się procesja z figurą Matki Bożej Szkaplerznej niesionej przez braci kleryków i nowicjuszy. Królowa Karmelu w swym feretronie górowała nad całym orszakiem procesyjnym, błyszcząc w promieniach lipcowego słońca. Po powrocie do kościoła i oddaniu hołdu Maryi w Jej wizerunku, zakończono Nieszpory odśpiewaniem "Magnificat" i prośbami do Królowej Karmelu. Na zakończenie tej pięknej uroczystości, odśpiewano po łacinie "Salve Regina". Żegnając pielgrzymów Ojciec Przeor Tomasz Litwiejko, jeszcze raz prosił usilnie o modlitwy w intencji powołań i za powołanych, do kapłaństwa i życia konsekrowanego. O. Stanisław Plewazaprosił wszystkich pielgrzymów do wspólnej fotografii przy figurze św. Józefa na placu przed kościołem Tak zakończyło się dziesiąte spotkanie Rodziny Szkaplerznej. Pożegnaliśmy się z Sanktuarium w Zamartem z uczuciem radości ze wspólnego przebywania z Matką i Królową Karmelu i nadzieją, że za rok spotkamy się znowu pod płaszczem Maryi. Królowo, Ozdobo Karmelu, módl się za nami! Uczestniczyła i zanotowała
Jadwiga Ciechorska OCDS
Na początku czerwca otrzymaliśmy zaproszenie na 10 Spotkanie Rodziny Szkaplerznej Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych w Zamartem k/Chojnic w dniach 2-3 lipca.![]() ![]() Wybory we Wspólnocie OCDS Toruń W niedzielę 27
czerwca podczas comiesięcznego spotkania odbyły się wybory nowej Rady
Wspólnoty Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych pw. Maryi Królowej
Karmelu w Toruniu. Najpierw bracia i siostry uczestniczyli w
Eucharystii sprawowanej przez o. Stanisława Plewę OCD, Asystenta
toruńskiej wspólnoty i zarazem Delegata prowincjalnego. Po Mszy św.
cała wspólnota adorowała Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, modląc
się także w intencji dobrego wyboru.
Zgodnie ze Statutem OCDS Prowincji Warszawskiej wyborom przewodniczyła s. Maria Biernacka – Przewodnicząca Rady Prowincjalnej OCDS, uczestniczył w nich także o. Stanisław Plewa, Delegat Prowincjalny. Obecnych było 18 członków wspólnoty na 22 uprawnionych do głosowania. Dotychczasowa Rada Wspólnoty jednogłośnie otrzymała absolutorium po przedstawieniu przez ustępującą przewodniczącą s. Krystynę Michalską sprawozdania z działalności za trzyletni okres kadencji. Przewodnicząca Rady Prowincjalnej przeprowadziła wybory zgodnie z procedurami określonymi w Statucie OCDS Prowincji Warszawskiej. W tajnym głosowaniu wspólnota wybrała Przewodniczącą i członków Rady w składzie: Maria Górska – przewodnicząca, Barbara Czerny, Andrzej Krupa i Monika Olszewska – radni. Przewodnicząca i nowo wybrani Radni w obecności o. Delegata dokonali wyboru Formatorki, którą została Monika Olszewska. W jej miejsce jako Radny został powołany Czesław Górski, który uzyskał czwarte miejsce wg ilości głosów. Rada wybrała także sekretarza Wspólnoty – Annę Sadurską i Skarbnika – Danutę Szulc. Wspólnota podziękowała ustępującej Radzie za wierną i ofiarną pracę, szczególnie s. Przewodniczącej Krystynie |Michalskiej, która pełniła z oddaniem swoją posługę przez dwie kadencje. Słowa serdecznych podziękowań wspólnota skierowała także do s. Jadwigi Ciechorskiej, od 30 lat Formatorki wspólnot Prowincji Warszawskiej, m.in. w Łodzi, Włocławku, Bydgoszczy, a od ponad 10 lat w Toruniu. W maju s. Jadwiga obchodziła 55-lecie powołania do Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych. Podczas majowej pielgrzymki wspólnot prowincji warszawskiej do sanktuariów: Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach, Matki Bożej Kalwaryjskiej, Matki Bożej Szkaplerznej w Czernej, opactwa benedyktyńskiego w Tyńcu, do Wadowic, Siwcówki i Sanktuarium Najdroższej Krwi Chrystusa w Częstochowie uczestnicy pielgrzymki dziękowali Bogu za powołanie s. Jadwigi oraz jej pracowitą i pokorną służbę Świeckiemu Karmelowi. W kaplicy św. Rafała Kalinowskiego w Czernej dziękczynną Mszę św. w intencji Jubilatki odprawił o. Stanisław Plewa. Właśnie w Czernej ponad 55 lat temu powołanie s. Jadwigi się zaczęło. Na prośbę nowo wybranej Przewodniczącej Wspólnoty w Toruniu s. Jadwiga Ciechorska wyraziła wolę wspierania dalej wspólnoty swoim doświadczeniem, mądrością i wiedzą. Za wszystko Bogu Najwyższemu dzięki. Barbara Czerny OCDS Toruń
Wrocław Dnia 20 czerwca
2010 r podczas Mszy św. sprawowanej przez asystenta wspólnoty
Ojca Ryszarda Wierzbę
Cała wspólnota w dniu 20 czerwca 2010 r. w radości przeżywała dzień skupienia, dziękując Panu Bogu za powołania do naszej wspólnoty, za wzrastanie w powołaniu, za ojcowskie asystowanie o. Ryszarda Wierzby OCD. Gościliśmy nową parę małżeńską Lidię i Andrzeja Stępskich - ze wspólnoty wrocławskiej Prowincji Warszawskiej i jej małżonka Andrzeja Koranda ze wspólnoty w Radomsku Prowincjii Krakowskiej, których ślub odbył się 29 maja 2010 r. w Klasztorze o.o. Karmelitów Bosych w Czernej, podczas Mszy św. sprawowanej przez syna Andrzeja Stępskiego - o. Piotra Koranda OCD. Barbara Miedzińska
OCDS
Wrocław
![]() Bydgoszcz
5 czerwca na comiesięcznym spotkaniu nasza siostra Alicja
Piskuła złożyła wobec o. Romana
Nowaka OCD i całej bydgoskiej Wspólnoty OCDS przyrzeczenia czasowe. Naszej siostrze życzymy by boże błogosławieństwo prowadziło Ją w głąb ogrodu Karmelu. Jak co roku nasza Wspólnota odnowiła intronizację Najświętszego Serca Pana Jezusa. Bogusław Sudał OCDS Bydgoszcz
Sprawozdanie z pielgrzymki Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Warszawskiej 27 – 30 maja 2010 r.
W
dniach
od
27
do
30
maja
2010 roku Wspólnota OCDS w Toruniu
zorganizowała pielgrzymkę do Sanktuariów Miłosierdzia Bożego w Krakowie
– Łagiewnikach, Matki Bożej Kalwaryjskiej, Matki Bożej Szkaplerznej w
Czernej, Opactwa benedyktyńskiego w Tyńcu, do Wadowic i Siwcówki, oraz
na Jasną Górę i do Sanktuarium Najdroższej Krwi Chrystusa w
Częstochowie. Głównym organizatorem i przewodnikiem pielgrzymki był
Ojciec Delegat Prowincjała od spraw OCDS Stanisław Plewa OCD.
Oprócz dwunastu uczestników OCDS z Torunia, udział w pielgrzymce wzięli Członkowie Wspólnot z Włocławka, Łodzi, Warszawy, Bednar oraz z Bydgoszczy, Trójmiasta, Elbląga i Szczecina. W sumie 42 osoby. Czwartek - 27 maja.
Wyjazd
na
pielgrzymkę
nastąpił
27
maja
o
godz. 5.00 z Torunia. Oprócz
miejscowej Wspólnoty, wyjechały również osoby z Bydgoszczy, Elbląga i
Wybrzeża. Po drodze, niedaleko Aleksandrowa Kujawskiego, dosiadły się
dwie osoby, we Włocławku także dwie, a w Łodzi reszta uczestników.
Wyjazd rozpoczął się modlitwą poranną i odśpiewaniem Godzinek ku czci
Najśw. Maryi Panny. Wszyscy otrzymali śpiewniki przygotowane przez Ojca
Delegata i Brata Bogusława Sudała OCDS. Po drodze odmówiono z brewiarza
Godzinę Czytań i Jutrznię, potem kolejne części różańca św. z
rozważaniami i pieśniami Maryjnymi.
O godzinie 14.20 dojechaliśmy do pierwszego etapu pielgrzymki - Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie – Łagiewnikach. Po modlitwie w kaplicy Adoracji Najśw. Sakramentu, o godzinie 15.00 w Bazylice wzięliśmy udział z wieloma pielgrzymami w odmawianiu Koronki do Miłosierdzia Bożego. Następnie rozpoczęła się Msza św. koncelebrowana przez kilku kapłanów, wśród których był Ojciec Stanisław odprawiający Mszę św. w intencji całej naszej pielgrzymki. Po Mszy świętej był czas wolny do godziny 18.00. Spożytkowaliśmy go na indywidualną modlitwę w Sanktuarium, w kaplicy Adoracji, na odwiedzeniu kościoła z relikwiami św. Siostry Faustyny, oraz cmentarzyka zakonnego i całego Sanktuarium. O godzinie 18.00 wyruszyliśmy autokarem do restauracji „Krakowiacy i Górale” w Krzyszkowicach, gdzie mieliśmy zamówiony posiłek. Po obiedzie i wypoczynku w tej stylowej gospodzie, nastąpił wyjazd do Krakowa, do Domu Pielgrzyma prowadzonego przez Siostry Albertynki przy ul. Woronicza, gdzie mieliśmy zarezerwowane noclegi. Zmęczeni, lecz pełni wrażeń udaliśmy się na spoczynek, ale nie wszyscy, ponieważ Ojciec Stanisław i Brat Bogusław wyjechali na zakupy, by zapewnić nam aprowizację na śniadanie i kolację. Piątek – 28 maja.
Po
śniadaniu
o
godzinie
7.45
wyjechaliśmy
z
Krakowa do Sanktuarium
Matki Bożej Kalwaryjskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej. Jadąc, odmówiliśmy
Godzinę Czytań oraz różaniec z rozważaniami. Cały czas można było
kontemplować urocze podgórskie widoki, a towarzyszyła nam przepiękna,
słoneczna pogoda. Siostra Krystyna Michalska, Przewodnicząca toruńskiej
Wspólnoty OCDS przedstawiła krótką historię kalwaryjskiego Sanktuarium
i cudownego obrazu Matki Bożej Kalwaryjskiej.
Po przyjeździe do Kalwarii był czas wolny na modlitwę, medytację oraz na przygotowanie duchowe do Mszy św. Z powodu prac konserwatorskich w kaplicy cudownego obrazu Eucharystia została odprawiona przez Ojca Stanisława w kaplicy braci kleryków bernardyńskich. Ojciec Stanisław wygłosił do nas piękną homilię, której tematem było zawierzenie Bogu przez Maryję. Matka Najświętsza trwająca do końca pod Krzyżem Swego Syna, uczy nas wytrwania na krzyżu naszych obowiązków. Boski plan wobec człowieka zawsze jest wpisany w krzyż. Po Mszy św. zwiedzaliśmy Sanktuarium i odpoczywaliśmy nieco w ciszy na dziedzińcu klasztornym. O godzinie 13.00 nastąpił wyjazd do Wadowic. Po drodze rozważaliśmy dalszy ciąg tajemnic różańcowych połączonych z pieśniami Maryjnymi. W Wadowicach zatrzymaliśmy się najpierw w Karmelitańskim Domu Rekolekcyjnym. Tam zjedliśmy obiad. Po posiłku udaliśmy się do kościoła Karmelitów Bosych - Sanktuarium św. Józefa. W głównym ołtarzu umieszczony jest obraz św. Józefa ozdobiony pierścieniem Rybaka podarowanym przez Sługę Bożego Jana Pawła II jako wotum i zadatek błogosławieństwa świętego dla Jego czcicieli. W bocznych ołtarzach znajdują się relikwie św. Rafała Kalinowskiego oraz bł. Alfonsa Marii Mazurka. Po modlitwie w kościele, gdzie wszystko jest związane z życiem i działalnością św. Rafała, mieliśmy możliwość odwiedzenia celi zakonnej, w której zmarł święty. W tej celi urządzona jest gablota pamiątek po św. Ojcu Rafale. Z „Górki” udaliśmy się na rynek wadowicki, do Bazyliki pod wezwaniem Ofiarowania NMP, gdzie Sługa Boży Jan Paweł II otrzymał chrzest święty oraz pomodlić się o rychłą Jego beatyfikację i kanonizację. W Domu Papieskim zwiedziliśmy eksponaty tam zgromadzone, poświęcone życiu Ojca św. Jana Pawła II. Była też wolna chwila na skosztowanie papieskich kremówek, które okazały się znakomite. O godzinie 16.30 nastąpił wyjazd z Wadowic do Siwcówki. Droga wiodła przez Suchą Beskidzką oraz Stryszawę, której ostatni odcinek stanowi siedlisko Siwcówka. Siwcówka jest położona w dolinie otoczonej wzgórzami, właściwie górami pokrytymi gęstwiną lasów i łąk. Otaczają one ze wszystkich stron ten cichy zakątek, tworząc niepowtarzalny widok i atmosferę spokoju. W środku kotliny stoi stylowa kaplica i dom zakonny Sióstr Zmartwychwstanek. W domu Sióstr czekała na nas kolacja - słynne kwaśne mleko i ziemniaki. Siostry dodały jeszcze wspaniałe zapiekanki. Po wypoczynku w gościnnym klasztorze, nawiedziliśmy kaplicę zakonną, gdzie modliła się Sługa Boża Kunegunda Siwieć. To ona ofiarowała swoją rodzinną ziemię pod kaplicę i dom zakonny a także inwestowała w tę fundację. Nabożeństwo majowe odśpiewaliśmy przy figurce Matki Bożej Niepokalanej w ogrodzie Sióstr Zmartwychwstanek. Zwiedziliśmy też izbę pamięci po Ks. Prymasie Tysiąclecia, kardynale Stefanie Wyszyńskim, który w Siwcówce spędzał wakacje i spotykał się z kardynałem Karolem Wojtyła. Wszyscy udaliśmy się także do domu Sługi Bożej Kunegundy Siwieć. Opiekuje się nim p. Bartkowska, siostra księdza, który pełnił rolę kierownika duchowego Kunegundy Siwiec. Urok tego miejsca jest tak osobliwy, że trudno było się rozstać z Siwcówką. Niestety nie zdążyliśmy już odwiedzić cmentarza przy kościele w Stryszawie. Powrót do Krakowa nastąpił około godziny 21.00. ![]() Sobota – 29 maja.
Po
modlitwie
i
śniadaniu
nastąpił
wyjazd
do
opactwa OO. Benedyktynów w
Tyńcu. Po drodze modlitwa Godziny Czytań z brewiarza. Opactwo tynieckie
robi wrażenie swą potęgą i surowym pięknem. Kiedyś w dawnych wiekach
wraz z murami stanowiło trudną do zdobycia twierdzę. Kościół opactwa
pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła z XI wieku jest wspaniały swym
klasycznym pięknem. Zawiera fragmenty po kościele romańskim a obecnie
posiada barokowe formy architektoniczne.
Po zwiedzeniu kościoła i modlitwie w kaplicy Najśw. Sakramentu wyszliśmy na dziedziniec, gdzie znajduje się studnia ze stylową altaną z XVIII wieku. Całość zabudowań klasztornych otoczona jest kamiennym murem z którego roztacza się widok na wody Wisły oblewające opactwo zbudowane na wapiennej skale. Potem jeszcze wspólne zdjęcie pod samotnie rosnącą limbą oraz na stopniach kościoła i wyruszamy do Czernej. Pod koniec Mszy św. miała miejsce wewnętrzna uroczystość związana z 55 rocznicą przynależności do Świeckiego Karmelu naszej Siostry Jadwigi Ciechorskiej ze wspólnoty toruńskiej. W intencji siostry była odprawiona Msza św., a Ojciec Stanisław złożył piękne, głębokie życzenia. Wykonano też wspólne zdjęcie przy ołtarzu św. Rafała Kalinowskiego. Po Mszy św. udaliśmy się na obiad do domu Instytutu "Elianum". Po obiedzie część pielgrzymki wybrała się z Ojcem Stanisławem aby odprawić Drogę krzyżową w czerneńskim lesie. Na zakończenie naszego pobytu w Sanktuarium oddaliśmy się w opiekę Matce Bożej Szkaplerznej. Z żalem opuszczaliśmy Czerną, udając się do Krakowa, na Wawel. Zdążyliśmy dostać się z całą grupą pielgrzymów do krypty pod kaplicą Srebrnych Dzwonów, aby pomodlić się o spokój duszy śp. Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego i jego małżonki Marii, a także Marszałka Józefa Piłsudskiego. Po opuszczeniu krypty nawiedziliśmy Katedrę wawelską, a w niej ołtarz Ukrzyżowanego Pana Jezusa z relikwiarzem św. Jadwigi Królowej oraz jej słynny biały sarkofag, w którym do beatyfikacji spoczywały szczątki świętej królowej . Po zejściu z Wawelskiego Wzgórza, odjechaliśmy do Domu Pielgrzyma na ul. Woronicza, a kilka osób udało się jeszcze na indywidualne zwiedzanie świątyń krakowskich. Modlitwy brewiarzowe tego wieczoru zostały odmówione w kaplicy domu pielgrzyma. ![]() Niedziela – 30 maja.
Rano
śniadanie
w
Domu
Pielgrzyma.
W
oczekiwaniu
na autokar, można było
jeszcze nawiedzić kościół "Ecce Homo" z relikwiami św. Brata Alberta i
bł. Bernardyny Jabłońskiej, co też uczyniło wielu uczestników
pielgrzymki.
O godzinie 9.30 pożegnaliśmy Kraków, udając się do Częstochowy. O 12.00 uczestniczyliśmy we Mszy św. w kaplicy cudownego obrazu na Jasnej Górze. Ojciec Stanisław był jednym z koncelebransów, a nasza pielgrzymka była wymieniona pośród innych pielgrzymek jasnogórskich. Po Mszy św. i zasłonięciu cudownego obrazu Matki Bożej pożegnaliśmy Jasnogórską Bazylikę z Kaplicą cudownego obrazu Matki Boskiej Królowej Polski i udaliśmy się na obiad do Domu Pielgrzyma. Ostatni etap naszej pielgrzymki, to nawiedzenie Sanktuarium Przenajdroższej Krwi Chrystusa w Częstochowie prowadzonego przez Ojców Misjonarzy Krwi Chrystusa. Jeden z Ojców odprawił krótkie nabożeństwo z nauką, a następnie udzielił każdemu z nas specjalnego błogosławieństwa relikwiarzem Krwi Chrystusa. Na zakończenie pobytu w Sanktuarium odmówiliśmy koronkę do Miłosierdzia Bożego. Każdego dnia naszego pielgrzymowania bez względu na miejsce odmawialiśmy koronkę do Miłosierdzia. Podczas pielgrzymki towarzyszyła nam ciepła, słoneczna pogoda. Wyjeżdżaliśmy z Częstochowy w strugach rzęsistego deszczu ale z modlitwą na ustach. W dalszej części trasy odmówiono nieszpory, kompletę oraz różaniec z pieśniami Maryjnymi W imieniu wszystkich uczestników pielgrzymki, Siostra Przewodnicząca toruńskiej Wspólnoty, Krystyna Michalska podziękowała Ojcu Stanisławowi za wkład w organizację pielgrzymki i za wspaniałe kierownictwo podczas jej trwania. Wydatną pomocą służył Ojcu Brat Bogusław Sudał ze Wspólnoty bydgoskiej OCDS. I jemu również podziękowała Siostra Krystyna. A wszyscy zaśpiewali im z całego serca "Życzymy, życzymy..." Tak dojechaliśmy do Łodzi, gdzie wysiadło kilka osób. Odcinek między Łodzią a Włocławkiem upłynął nam pod znakiem pieśni biesiadnych i harcerskich, które wszyscy ochoczo śpiewali. We Włocławku wysiadły dwie osoby, następne koło Aleksandrowa Kujawskiego, a reszta pielgrzymów szczęśliwie dotarła do Torunia. Dziękujemy Panu Bogu za tak piękne pielgrzymowanie, za dobrą pogodę, za wzajemną życzliwość, jaka panowała podczas pielgrzymki oraz za wszystko co drogie naszym sercom, a co mogliśmy wspólnie przeżywać i oglądać na poszczególnych etapach naszego pielgrzymowania. Bogu za wszystko niech będą dzięki! S. Jadwiga Ciechorska OCDS Wizyta braterska Ojca Definitora w Prowincji Warszawskiej Ojciec Albert
Wach, Definitor Generalny, w czasie swojej wizyty spotkał się
z Radą Prowincjalną Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych i
Delegatem Prowincjalnym ds. Świeckiego Zakonu dnia 17 kwietnia w
Sopocie, w klasztorze ojców karmelitów. Z żywym zainteresowaniem
zapoznał się z tym ,co poprzez życie wspólnotowe i osobiste tworzy
istotę naszej karmelitańskiej tożsamości w świecie. Przekazał słowa
umocnienia i zachęty do budowania coraz głębszych, żywych relacji z
Bogiem, jak również z zakonem, aby dawać czytelne świadectwo życia w
Duchu Świętym charyzmatem Karmelu.
Teresa Kwiatkowska-Król
OCDS Radna Prowincjalna
Poznań Poznańska
wspólnota p. w. Jezusa Miłosiernego pragnie podzielić się radością z
tego, że ks. arcybiskup metropolita Stanisław Gądecki dekretem z
dnia 21 września 2009 r. ustanowił kościół Karmelitów Bosych w Poznaniu
sanktuarium archidiecezjalnym Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej
Maryi Panny. Uroczysta inauguracja sanktuarium odbyła się w dniu 19
marca 2010 .
Podczas uroczystości, abp Stanisław Gądecki wygłosił homilię, w której przybliżył postać św. Józefa, oraz nakreślił zadania Karmelu, wynikające z ustanowienia sanktuarium. Abp Gądecki skupił się na wskazaniu miejsca św. Józefa w dziele Wcielenia. Po Najświętszej Maryi Pannie, św. Józef przyjął na siebie największe powołanie człowieka w historii ludzkości: sprawowanie ojcowskiej opieki nad Zbawicielem. Z tego zadania, które Bóg mu powierzył, wywiązał się doskonale, odzwierciedlając Boże Ojcostwo. Ewangeliści nie zanotowali ani jednego wypowiedzianego przezeń słowa. Milczał w sprawach wyższej wagi, związanych z odkupieniem. Wszak najważniejsze prawdy życia rozgrywają się w milczeniu. W milczeniu też zostały pokonane wątpliwości św. Józefa. Jako człowiek sprawiedliwy pozostawił osądowi Bożemu brzemienność Maryi, gdyż nie potrafił znaleźć wytłumaczenia jej stanu, a wierzył w jej anielską czystość. Według ewangelisty św. Mateusza, Pan Bóg wezwał św. Józefa trzykrotnie, a każde z tych wezwań zostało mu objawione we śnie.
Święty Józef stał się dowodem na to, że istota wychowania zależy bardziej od osobowości wychowawcy, aniżeli od posiadanego przezeń wykształcenia, ponieważ wychowanie jest przede wszystkim przekazywaniem zasadniczej postawy duszy. Taki oto zarys sylwetki św. Józefa, jako wzoru dla nas na dzisiejsze czasy, przedstawił ks. abp Gądecki. Kończąc swoją homilię, Metropolita nakreślił zadania, jakie stoją przed Ojcami Karmelitami jako opiekunami sanktuarium św. Józefa; szczególnie biorą oni na siebie zobowiązanie do kontynuacji ojcowskiego zadania św. Józefa ( które zresztą od dawna już realizują). Sanktuarium archidiecezjalne św. Józefa Oblubieńca NMP jest ściśle związane z historią powstania klasztoru karmelitów bosych w Poznaniu w roku 1618 i z wielowiekowym kultem św. Józefa w tym miejscu. Należy podkreślić, że kościół Karmelitów Bosych p. w. św. Józefa w Poznaniu jest pierwszym pod tym wezwaniem w Polsce. Rozwój kultu św. Józefa w Poznaniu jest żywy od chwili powstania klasztoru i kościoła. Źródła historyczne mówią o powstaniu w dniu 11 sierpnia 1669 roku Bractwa św. Józefa, którego celem było rozszerzanie kultu św. Józefa poprzez własne nabożeństwa, ćwiczenia duchowne, a w szczególności naśladowanie jego cnót i dzieła miłości. Od połowy XVII w. pochodzi zwyczaj nabożeństw środowych ku czci św. Józefa kultywowany do dnia dzisiejszego. Tradycja kultu św. Józefa została brutalnie przerwana w okresie zaborów; utracono wówczas obraz św. Józefa otaczany czcią z głównego ołtarza. Obecnie w sanktuarium św. Józef odbiera cześć w obrazie znajdującym się w ołtarzu głównym, namalowanym przez Jerzego Kumalę z Krakowa. Do Sanktuarium, jako miejsca szczególnych łask, licznie przybywają czciciele św. Józefa, aby wypraszać łaski dla siebie i bliźnich. Sanktuarium ma stać się promieniującym ośrodkiem wiary, wzrastania w łasce, dziękczynienia Bogu, a szczególnie miejscem pojednania z Bogiem w sakramencie pojednania. W Sanktuarium za pobożne odmówienie modlitwy Ojcze nasz i Credo można uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami: w uroczystość św. Józefa, raz w roku w dniu wybranym przez wiernego, lub za uczestnictwo w pielgrzymce. Anna Berner
Bednary Dnia 07.lutego
2010 w Kościele św. Macieja Apostola i św. Małgorzaty Dziewicy
Męczennicy w Bednarach na uroczystej Mszy Świetej
sprawowanej przez O. Delega Stanisława Plewę OCD do Wspólnoty OCDS
Bednary przyjęte zostały dwie osoby:
Maria Kuśmirek -Sekretarz Wspólnoty OCDS Bednary Łódź
Dnia 20 grudnia
2009r. w czasie Eucharystii do Wspólnoty został przyjęty Jacek Plichta,
przyrzeczenia czasowe złożyli:
Krystyna Kądziela
Toruń pierwsze przyrzeczenia. Dnia 13 grudnia
2009 r. na spotkaniu toruńskiej Wspólnoty OCDS, podczas
Eucharystii sprawowanej przez o. Asystenta Stanisława Plewę OCD
pierwsze przyrzeczenia złożyli:
Po Mszy św. wspólnota wraz z o. Asystentem złożyli sobie życzenia, podzieli się opłatkiem i radośnie uczestniczyli w agapie. Przewodnicząca Wspólnoty w Toruniu
Krystyna Michalska OCDS Śladami św.
Faustyny w Kiekrzu 28 listopada
2009 r. poznańska
wspólnota OCDS razem z o. Tadeuszem Kujałowiczem OCD udała się z
pielgrzymką do domu Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w
Kiekrzu koło Poznania,. Tutaj w 1930 r. przez kilka tygodni przebywała
św. Faustyna Kowalska, zastępując w kuchni chorą siostrę. W pielgrzymce
uczestniczyło 16 osób.
Pobyt w Kiekrzu rozpoczęliśmy Mszą św. w kaplicy domu zakonnego. Nasz asystent o. Tadeusz Kujałowicz wygłosił homilię o Matce Bożej i Bożym Miłosierdziu. Na zakończenie Mszy św. odmówiliśmy Litanię do Matki Bożej z Góry Karmel. Następnie został odczytany fragment z Dzienniczka św. s. Faustyny: „W dzień zakończenia nowenny w Ostrej Bramie wieczorem, po prześpiewaniu litanii, jeden z kapłanów przyniósł Najświętszy Sakrament w monstrancji; kiedy postawił na ołtarzu, zaraz ujrzałam małe Dziecię Jezus, które wyciągało naprzód swoje rączęta do Matki swojej, która wtenczas miała postać żywą. Kiedy Matka Boża mówiła do mnie – Jezus swe rączęta wyciągał do ludu zebranego. Matka Najświętsza mówiła mi, abym wszystkie żądania Boże przyjmowała jak dziecko małe, bez żadnych dociekań, inaczej nie podoba to się Bogu.” (529) Dzienniczek „24.11.1935. Niedziela, dzień pierwszy. Zaraz poszłam przed Najświętszy Sakrament i ofiarowałam się z Jezusem, który jest w Najświętszym Sakramencie, Ojcu Przedwiecznemu. Wtem usłyszałam w duszy te słowa: Celem twoim jest i towarzyszek twoich łączyć się ze mną jak najściślej przez miłość, jednać będziesz ziemię z niebem, łagodzić będziesz słuszny gniew Boży, a wypraszać będziesz miłosierdzie dla świata. Oddaję ci w opiekę dwie perły drogocenne sercu mojemu, a nimi są dusze kapłanów i dusze zakonne, za nich szczególnie modlić się będziesz, ich moc będzie w wyniszczeniu waszym. Modlitwy, posty, umartwienia, prace i wszystkie cierpienia łączyć będziesz z modlitwą, postem, umartwieniem, pracą, cierpieniem moim, a wtenczas będą miały moc przed Ojcem moim.” (531 Dzienniczek) Umocnieni duchowo po adoracji Najświętszego Sakramentu udaliśmy się na posiłek, podczas którego siostra ze Zgromadzenia odpowiadała na nasze pytania. Po obejrzeniu interesującej wystawy eksponatów związanych z kultem Bożego Miłosierdzia ponownie zgromadziliśmy się w kaplicy, gdzie Siostra wygłosiła dla nas konferencję, przedstawiając kalendarium życia św. s. Faustyny. Przypomniała też, że Ojciec Święty Jan Paweł II w 2003 r. ogłosił święto Bożego Miłosierdzia (przypadające w pierwszą niedzielę po Wielkanocy) jako obowiązujące odtąd w liturgii. Iskrą przygotowującą świat na ostateczne przyjście Pana, o czym pisała św. siostra Faustyna, jest orędzie o Bożym Miłosierdziu. Dociera ono wszędzie tam, gdzie jest największa bieda. W święto Bożego Miłosierdzia otrzymujemy jakby na nowo łaskę narodzenia. Gdy człowiek zbliża się do Bożego Miłosierdzia z ufnością, dusza jego zostaje oczyszczona do takiej bieli jak w dniu chrztu świętego (zostaje oczyszczona z grzechów nieświadomych i naleciałości grzesznych). Odmawianie Koronki i rozważanie Męki Pańskiej w Godzinie Miłosierdzia (między godz. 15.00 a 16.00) w intencji nawrócenia grzeszników jest modlitwą szczególnie skuteczną. Podczas konferencji siostra również podała przykłady nadesłanych świadectw dotyczących łask otrzymanych za przyczyną św. s. Faustyny. Niezwykle poruszające były dwa świadectwa: pierwsze - gimnazjalisty, którego ojciec był nałogowym alkoholikiem, powodującym częste awantury w domu. W tej sytuacji postanowili z wykończoną nerwowo mamą odmawiać Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Podczas ich modlitwy pijany ojciec, usiłując zabrać obrazek Jezusa Miłosiernego, przewrócił się. Wtedy mama położyła na nim ten obrazek i odmówili wraz z synem modlitwę Koronki do końca. Od tego czasu ojciec przestał pić, również wzajemne relacje zostały uzdrowione. Drugie świadectwo ukazywało działanie Bożego Miłosierdzia w życiu kobiety, która osiem razy poroniła i wpadła w ciężką depresję, trwającą dwa lata. Później ujawniło się działanie Bożego Miłosierdzia. Podczas kolejnej ciąży kobieta codziennie modliła się za poczęte dziecko Koronką do Bożego Miłosierdzia przed obrazkiem Pana Jezusa Miłosiernego. Dziecko urodziło się szczęśliwie. Świadectwo dawała już jako matka półtorarocznego synka. Na koniec udaliśmy się nad jezioro na miejsce objawienia. Była przepiękna pogoda. Tam jedna z sióstr z naszej wspólnoty przeczytała następujący fragment Dzienniczka: „Kiedy byłam w Kiekrzu, aby zastąpić jedną z sióstr na krótki czas, w jednym dniu po południu poszłam przez ogród i stanęłam nad brzegiem jeziora, i długą chwilę zamyśliłam się nad tym żywiołem. Nagle ujrzałam przy sobie Pana Jezusa, który mi rzekł łaskawie: To wszystko dla ciebie stworzyłem, oblubienico moja, a wiedz o tym, że wszystkie piękności niczym są w porównaniu z tym, co ci przygotowałem w wieczności. Dusza moja została zalana tak wielką pociechą, że pozostałam tam do wieczora, a zdało mi się, że jestem krótką chwilę. Dzień ten miałam wolny i przeznaczony na jednodniowe rekolekcje, więc miałam zupełną swobodę oddać się modlitwie. O, jak Bóg jest nieskończenie dobry, ściga nas swoją dobrocią. Najczęściej zdarza się, że udziela mi Pan największych łask wtenczas, kiedy ja się wcale ich nie spodziewam.” (158) Dzienniczek Na zakończenie naszego pobytu w Kiekrzu odmówiliśmy nad jeziorem koronkę do Bożego Miłosierdzia. Wprowadzeniem do modlitwy było wysłuchanie następującego fragmentu Dzienniczka: „Kiedy poszłam na adorację, usłyszałam te słowa: Córko moja umiłowana, zapisz te słowa, że: odpoczęło serce moje dziś w klasztorze tym. Mów światu o moim miłosierdziu, o mojej miłości. Palą mnie płomienie miłosierdzia, pragnę je wylewać na dusze ludzkie. O, jaki ból mi sprawiają, kiedy ich przyjąć nie chcą. Córko moja, czyń, co jest w twej mocy w sprawie rozszerzenia czci miłosierdzia mojego, ja dopełnię, czego ci nie dostawa. Powiedz zbolałej ludzkości, niech się przytuli do miłosiernego serca mojego, a ja ich napełnię pokojem. Powiedz córko moja, że jestem miłością i miłosierdziem samym. Kiedy dusza zbliża się do mnie z ufnością, napełniam ją takim ogromem łaski, że sama w sobie tej łaski pomieścić nie może, ale promieniuje na inne dusze. Dusze, które szerzą cześć miłosierdzia mojego, osłaniam je przez życie całe, jak czuła matka swe niemowlę, a w godzinę śmierci nie będę im Sędzią, ale miłosiernym Zbawicielem. W tej ostatniej godzinie nic dusza nie ma na swą obronę, prócz miłosierdzia mojego; szczęśliwa dusza, która przez życie zanurzała się w zdroju miłosierdzia, bo nie dosięgnie jej sprawiedliwość. Napisz: Wszystko, co istnieje, jest zawarte we wnętrznościach mojego miłosierdzia głębiej niż niemowlę w łonie matki. Jak boleśnie rani mnie niedowierzanie mojej dobroci. Najboleśniej ranią mnie grzechy nieufności.” (1074 – 1076) Dzienniczek Po odmówieniu Koronki do Bożego Miłosierdzia udaliśmy się w drogę powrotną do Poznania. Nasza pielgrzymka do Kiekrza odbyła się w dniu zakończenia roku liturgicznego. Dobrze było go zakończyć w promieniach Bożego Miłosierdzia. Anna Berner OCDS Poznań
Włocławek Od 17 do 21
listopada 2009r. nasza wspólnotę wizytował Ojciec Delegat Stanisław
Plewa OCD. Wizytacja polegała na indywidualnych rozmowach z Ojcem
Delegatem w bratersko siostrzanej atmosferze. Traktowana była w
kategoriach spotkania z członkami jednej Rodziny. Dla naszej wspólnoty
spotkanie to było bardzo owocne zakończone uroczystą Eucharystią
sprawowaną przez
O. Stanisława Plewę OCD. Janina Rieske OCDS Włocławek
LISTOPAD W NASZEJ WSPÓLNOCIE Kiedy myślimy o listopadzie przychodzą nam na myśl cmentarze, groby rozświetlone zniczami, bezlistne drzewa, mgła i deszcz. Nie bez przyczyny mówimy często, że listopad jest najsmutniejszym miesiącem w roku. Wspominanie zmarłych, kończący się rok liturgiczny, ale również przyroda skłaniają nas do refleksji o przemijaniu, o kruchości ludzkiej egzystencji. Na szczęście wiemy o tym, że życie ludzi zmienia się, ale się nie kończy. Idziemy śladami tych, którzy nas poprzedzili i doszli do domu Ojca. W listopadzie stają przed nami wszyscy święci Zakonu Karmelitańskiego, a szczególnie błogosławiona Elżbieta od Trójcy Świętej, która wprowadza nas w listopadowe dni i święty Rafał Kalinowski – patron Warszawskiej Wspólnoty OCDS. W tym roku dzięki świętemu Rafałowi listopad nabrał w naszej wspólnocie szczególnego blasku, ponieważ było nam dane po raz drugi cieszyć się peregrynacją Jego relikwi. W smutne listopadowe dni święty Rafał wszedł do naszych domów niosąc pokój, pocieszenie i ulgę w naszych troskach i kłopotach. Pokazał drogę w przyszłość, wlał w serca nadzieję, przypomniał o miłości Ojczyzny, uświadomił nam na nowo jakim darem jest Zakon Karmelitański i jego świecka gałąź, którą otaczał czułą troską. Umocnieni spotkaniem ze świętym Rafałem będziemy z ufnością podejmować trud kolejnych dni. Krystyna Balcer OCDS
Warszawa Łódź W dniach16-18
pażdziernika 2009r.przy klasztorze O. Karmelitów Bosych odbyły się
rekolekcje naszej Wspólnoty,
które głosił O. Przeor Krzysztof Wesołowski. Temat rekolekcji: być chrześcijaninem w świetle nauczania Sł.Bożego Jana Pawła II. Krystyna
Kądziela Bydgoszcz -
rekolekcje wspólnotowe.
Nasza wspólnota, wraz wspólnotą sopocką przeżywała w
dniach od 8 do 11 października 20009 roku w Gorzędzieju, swoje doroczne
rekolekcje. Głosił je o. Bertold Dąbkowski OCD nt: „Droga duchowa z
Maryją”. W swoich homiliach i wykładach rekolekcjonista ukazał nam etapy rozwoju duchowego. Poprzez doświadczenia Matki Najświętszej oraz idących jej drogą mistyków; w szczególności św. Jana od Krzyża, św. Teresy z Avilla i św. Teresy od Dzieciątka Jezus Ojciec zapewniał, że Bóg udziela również nam bardzo szczodrze łaski życia duchowego. Jaki jest ten aktualny stan w nas; związany jest z odpowiedzią każdego na ten nowy dar. Wiele cennych wskazówek, jak prowadzić walkę duchową drogą Miłości, dały nam wprowadzenia do medytacji, liturgia godzin, refleksje różańca i drogi krzyżowej, którym przewodniczył o. Grzegorz Góra. Dziękujemy o. Bertoldowi za pomoc udzieloną nam w przyjmowaniu ewangelicznych postaw w najbardziej kluczowych doświadczeniach duchowego wzrastania. Niech Maryja wynagradza o. Grzegorzowi za jego wielką miłość do nas ukazywaną w codziennej opiece nad nami. Za posługę konfesjonału, rozmowy duchowe - będące dla nas drogowskazem do świętości, niech Maryja błogosławi oo. Bertoldowi i Grzegorzowi w ich ziemskim pielgrzymowaniu. Mariola Nowak OCDS Bydgoszcz
Spotkanie
modlitewno-rekreacyjnego
Wspólnot
Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych
prowincji Warszawskiej.
W dniach 25-27 września 2009 r. w Domu Rekolekcyjnym Księży Werbistów w Laskowicach Pomorskich odbyło się integracyjne modlitewno- rekreacyjne spotkanie Wspólnot Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Warszawskiej. W spotkaniu wzięli udział członkowie wspólnot. Gośćmi spotkania byli nasz o. Prowincjał Roman Hernoga OCD, delegatki z prowincji krakowskiej OCDS s. Rita Widuch z Katowic, przewodnicząca prowincjalna i s. Ewa Zarzycka OCDS z Rudy Śląskiej . Gościem specjalnym była p. Maria Parzuchowska z Brwinowa, która przywiozła na spotkanie osobliwą wystawę obrazków sakralnych. W dniu rozpoczęcia spotkania recepcją przybywających uczestników zajęła się s. Teresa Głowacka OCDS z Bydgoszczy. Wspólnota poznańska przywiozła na spotkanie relikwiarz św. Teresy od Jezusa, który został umieszczony w kaplicy na ołtarzu. Piątek 25 września 2009 r. godz. 17,30. Podczas kolacji s. przewodnicząca prowincjalna Maria Biernacka przywitała przybywających uczestników spotkania, a następnie o godzinie 19.00 rozpoczęła się liturgia Mszy św. z Nieszporami. Sobota – 26 września godz. 6.30. Drugi dzień spotkania rozpoczęła Godzina Czytań z Jutrznią, po których odbyła się Eucharystia. Po śniadaniu o godz. 9.00, modlitwie różańcowej przewodniczyła wspólnota z Łodzi. Tematem rozważań różańcowych były myśli św. Jana Marii Vianneya z racji Roku Kapłańskiego oraz cytaty z wypowiedzi Sługi Bożego Jana Pawła II. Poszczególne siostry i bracia ze wspólnoty łódzkiej prowadzili rozważania wprowadzające do Tajemnic Radosnych Różańca św. Po chwili przerwy uczestnicy spotkania zgromadzili się na sali, gdzie p. Maria Parzuchowska z Brwinowa przygotowała niezwykłą wystawę zatytułowaną „Obrazek sakralny pamiątka szczególną”. Szereg plansz przedstawiał zbiory obrazków religijnych na przestrzeni wielu lat z Polski i z innych krajów Europy, usystematyzowanych według pomysłów autorki. Pani Maria wygłosiła słowo wstępne, w sposób niezwykle sugestywny oraz bardzo interesujący i osobisty podkreślając wartości religijne i patriotyczne prezentowanej wystawy obrazków. Pomysł wystawy powstał kilka lat temu, gdy p. Maria zauważyła w katedrze wileńskiej gablotę z ażurowymi obrazkami. Zachwycona tym zbiorem postanowiła zrealizować podobną wystawę. Zaczęła poszukiwać obrazków i zbierać je ze wszystkich dostępnych źródeł. Owocem tych żmudnych zabiegów jest prezentowana wystawa, która już gościła w wielu parafiach i zespołach młodzieżowych. Pani Maria opisała nam zebrane eksponaty, ich tematykę i technikę wykonania, która się zmieniała z upływem czasu. Po tym niezwykle sympatycznym wprowadzeniu uczestnicy oglądali poszczególne plansze i albumy z obrazkami. Natomiast u p. Marii można było nabyć bardzo piękną i ciekawą broszurkę na temat wystawy i niektóre reprodukcje ciekawych obrazków. Zostaliśmy również obdarowani pamiątkami w postaci Maryjnych obrazków ozdobionych oryginalną wycinanką wg pomysłu p. Marii. Wszyscy uczestnicy spotkania byli bardzo wdzięczni za oryginalność pomysłu i realizację wystawy, która została przywieziona z okolic Warszawy. Dużą zasługę ma o. Delegat oraz s. Maria Biernacka. O godz. 11.30 zgromadziliśmy się w kaplicy na adoracji Najświętszego Sakramentu i półgodzinnej modlitwie myślnej. Wprowadzenie do adoracji przeprowadziła s. Wanda Szczepankiewicz ze wspólnoty włocławskiej. O godz. 12.00 odmówiliśmy Anioł Pański. W czasie wolnym można było wypić kawę lub herbatę w kawiarence misyjnej. Po przerwie obiadowej o godz. 14.00, odbyło się spotkanie z o. Romanem Hernogą OCD, który przyjechał na nasze spotkanie. Przemawiając do nas, o. Prowincjał podziękował za zaproszenie, wyraził radość z tego spotkania oraz podzielił się z nami ważnymi dla Zakonu decyzjami, które zapadły na przełomie kwietnia i maja podczas Kapituły Generalnej w Fatimie. O. Prowincjał przekazał nam dokument z Kapituły w postaci 2 broszurek. Jedna zatytułowana „Dla Ciebie się narodziłam” jest przekazem Kapituły Generalnej ze wstępem o. Generała Saverio Cannistra i odnosi się do przygotowań na 500-lecie narodzin św. Teresy od Jezusa, które przypada w roku 2015. Ogólnie stwierdzając, dokument ten odnosi się do słów Świętej: „Twoja jestem Panie, dla Ciebie się narodziłam. Co każesz ze mną uczynić?” Te słowa wynikają z mistycznego doświadczenia Boga i zawierają sens życia św. Teresy od Jezusa, jako służbę Bogu i zbawienie dusz. Kapituła pragnie i wzywa Karmelitów do pogłębienia swojej tożsamości – w tym właśnie duchu zaleca przygotowanie się całego Zakonu do przezywania jubileuszu 500-lecia narodzin św. Teresy. Powinno ono mieć charakter osobisty i wspólnotowy. Jedną z jego form ma być lektura pism św. Teresy od Jezusa, by naszemu życiu nadać nowy impuls. Jest to wezwanie dla całej Rodziny Karmelitańskiej – Ojców, Sióstr Klauzurowych i Świeckich Karmelitów. Teresa w swych pismach przekazuje wartości ponadczasowe i stanowi wyzwanie doświadczenia wiary i uświadomienie godności człowieka zanurzonego w Bogu. Dzieła św. Teresy maja być czytane i rozważane w pewnym ustalonym porządku: „Księga życia” już się ukazała w nowym tłumaczeniu, następnie „Droga doskonałości”, „Księga Fundacji”, „Zamek wewnętrzny/Twierdza wewnętrzna” oraz „Sprawozdania duchowe”, „Poezje” i „Listy”. Ojciec Prowincjał mówił o dynamicznym rozwoju Karmelu Reformowanego na Dalekim Wschodzie, w Indiach i w Afryce. Jeden dzień Kapituły był poświęcony Świeckim Karmelitom, którzy byli reprezentowani przez obserwatorów i prezentowali program formacyjny. Formacja właśnie ma się przyczynić do odnowy i do spotkania ze św. Teresą. Ojciec Prowincjał zapowiedział kontynuowanie wydawania dzieł św. Teresy od Jezusa oraz poinformował o projekcie budowy domu rekolekcyjnego w naszej prowincji pod Poznaniem. W dyskusji o. Stanisław poinformował, że będą kontynuowane warsztaty formacyjne dla poszczególnych grup. Proponuje się także kontynuację tematów, jak np. relacje interpersonalne, modlitwa, doktryna św. Jana od Krzyża, św. Teresy od Jezusa i św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Proponuje się zapraszanie Ojców do tych tematów: o. Jana Nepomucena, o. Wojciecha i o. Tadeusza OCD. Przypomniano, że formacja ciągła (permanentna) obowiązuje wszystkich członków OCDS po przyrzeczeniach definitywnych i po ślubach. S. Maria Biernacka zapowiedziała peregrynację relikwii św. Teresy od Jezusa w poszczególnych wspólnotach, zaczynając od wspólnoty poznańskiej. O. Prowincjał zaprosił do Poznania na sympozjum „Księga życia” św. Teresy od Jezusa w dn. 19-21 października. O godz. 15.00 krótkim rozważaniem z „Dzienniczka” s. Faustyny przedstawionym przez s. Elżbietę Gądkowską z rozpoczęła się w kaplicy |Koronka do Miłosierdzia Bożego. Poprowadziła ją wspólnota poznańska. O godz. 15.30 uczestnicy spotkania przeszli do parku, gdzie bracia ze wspólnot OCDS Sochaczew, Sopot i Szczecin przygotowali ognisko, na którym piekły się kiełbaski i kaszanka. Gdy specjały się podpiekły, wszyscy zabrali się do konsumowania, przegryzając chlebem i popijając herbatą, a na deser przyniesiono wspaniałe ciasta. W drugiej części rekreacji o. Stanisław rozdał śpiewniki i kto jak potrafił, śpiewał z Ojcem stare i nowe piosenki biesiadne, a także patriotyczne. Pod koniec rekreacji utworzono krąg taneczny na trawie i radosna zabawa trwała w ten pogodny wieczór do godziny 18.30. O 19.00 podano kolację, której niektórzy już nie konsumowali z powodu obfitości rekreacyjnych smakołyków. Sobotnie spotkanie zakończyły o godz. 20.00 Nieszpory z Litanią do Matki Bożej oraz Kompleta i Salve Regina. O godz. 21.00 po dniu pełnym wrażeń wszyscy dość zmęczeni udali się na spoczynek. Niektórzy jeszcze prowadzili indywidualne, przyjacielskie rozmowy, bo taka okazja nie wydarzy się rychło. Niedziela 27.09.2009 r. Trzeci dzień naszego spotkania rozpoczął się o godz. 7.00 w kaplicy odmówieniem godzin brewiarzowych – Godziny Czytań i Jutrzni, oraz modlitwą myślną. Po odmówieniu modlitwy myślnej o godzinie 8-ej przeszliśmy na śniadanie, w czasie którego zostały pożegnane Siostry Delegatki prowincji krakowskiej – s. Rita Widuch oraz s. Ewa Zarzycka. S. Maria Biernacka – przewodnicząca prowincjalna bardzo serdecznie podziękowała Gościom za udział w naszym spotkaniu, podkreślając znaczenie obustronnych kontaktów dla jedności obydwu prowincji OCDS w Polsce. W odpowiedzi Siostra Rita Widuch, przewodnicząca krakowskiej prowincji OCDS podziękowała za możliwość uczestniczenia w naszym spotkaniu i dzieleniu się naszymi doświadczeniami. O godz. 9.00 rozpoczęła się Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem Ojca Prowincjała Romana Hernogi. Homilię wygłosił Ojciec Prowincjał Roman Jan Hernoga. Kilka myśli: Słowa Ewangelii dotyczą zazdrości i zgorszenia. Zazdrość, to uczucie przykrości z powodu czyjegoś dobra fizycznego lub duchowego, to grzech zatwardziałości, która nie cieszy się ze wzrostu chwały Bożej. Grzechem w tej dziedzinie jest, gdy zazdrość przechodzi w zawiść. Przykładem jest Kain i Abel. Gdy się jest smutnym z powodu darów bliźniego, jest to działanie szatana. Egoizm i pycha rodzą zazdrość i zawiść. Natomiast radość jest darem Ducha św. Zazdrość i zawiść niszczą relacje międzyludzkie. Zgorszenie prowadzi drugiego do zła, grzech wprowadza niepokój. Grzechy społeczne dotykają relacji międzyludzkich. Pokusy pochodzą od złego ducha, są to skutki grzechu pierworodnego. Najtrudniejsza jest walka ze samym sobą. Najgorsze skutki zgorszenia powstają, gdy upada autorytet np. kapłana, lub gdy dochodzi do zgorszenie dzieci. Pan Jezus mocno przestrzega przed zgorszeniem. Pan Jezus pragnie, byśmy żyli Jego Ewangelią naprawdę. Stańmy przed Bogiem ufni, że Bóg nas ustrzeże przed złem, a Maryja Królowa Karmelu niech umacnia nas na tej drodze. Przed błogosławieństwem Ojciec Prowincjał pożegnał się z nami dziękując za spotkanie modlitewne połączone z rekreacją, którą tak doceniała św. Matka Teresa od Jezusa. Ojciec Prowincjał złożył zaległe życzenia imieninowe Ojcu Stanisławowi. Opowiadając Ojciec Stanisław zauważył, że Najświętsza Eucharystia, zaczynając i kończąc nasze spotkanie, spinała niejako ten czas spotkania z Bogiem i człowiekiem. Po wyrażeniu wdzięczności Bogu, o. Delegat podziękował naszemu Ojcu Prowincjałowi, który był pośród nas, dzielił się słowem i komentarzem. Dalej Ojciec Stanisław dziękował Ojcu Prowincjałowi za życzliwość i ojcowską troskę, że jest zawsze z nami i posiada też w rękach wszystkie sprawy prawne. Ojciec Stanisław poinformował Ojca Prowincjała, że uchwałą Rady Prowincjalnej wszystkie wspólnoty OCDS naszej prowincji będą otaczały swoją modlitwą każdego Ojca i Brata Zakonu z racji Roku Kapłańskiego. Ojciec Stanisław podziękował też Radzie Prowincjalnej za dar posługi i służby, Przewodniczącym wspólnot za przykład i postawę, naszym starszym siostrom za wierne trwanie w Karmelu, za to , że zawsze mimo wieku oraz odległości są zawsze obecne wśród nas. Ojciec podziękował Gościom – małżonkom, że z Chrystusem przeżywają miłość. Bratu Jerzemu Biernackiemu za ofiarną służbę w dokumentowaniu naszych spotkań. Dziękował na koniec wszystkim naszym braciom i siostrom za wspólne przeżywanie czasu, aby razem tworzyć Karmel. Ojciec Stanisław podziękował także siostrom formatorkom za ich trud wychowania członków Świeckiego Zakonu, którzy po stopniach formacji przygotowują się do składania Bogu swoich zobowiązań. Ojciec Stanisław podziękował również pani Marii Parzuchowskiej, za wystawę obrazków sakralnych, które to wydarzenie stało się dobrym uzupełnieniem i pomocą w zrozumieniu kultury religijnej i narodowej. Po podziękowaniach Ojciec Prowincjał wyraził życzenie, aby słowa zamieniły się w czyny, które mogą przemieniać zwykłą codzienność na lepsze, radośniejsze jutro. Po błogosławieństwie Ojców zaśpiewaliśmy pieśń „My chcemy Boga” oraz z inicjatywy br. Janusza Kuśmirka naszą pieśń zakonną „Matko ma…” Przed liturgią Mszy św. były codziennie rozdawane teksty pieśni, które śpiewaliśmy wszyscy. Codziennie odmawiany był także kolejny dzień nowenny do św. Teresy od Dzieciątka Jezus, którą prowadził br. Janusz Kuśmirek z Sochaczewa. Na schodach gmachu wykonano wspólną grupową fotografię. W pozostałym wolnym czasie można było prowadzić indywidualne rozmowy, a do godz. 12.00 można było skorzystać z kawy lub herbaty w misyjnej kawiarence. O godz. 12.00 dokonano podsumowania spotkania. Przewodnicząca prowincjalna s. Maria Biernacka podziękowała o. Stanisławowi Plewie OCD za wielkie zaangażowanie w sprawy Świeckiego Zakonu, za wszelkie dobro tak hojnie nam świadczone. Siostra Maria podziękowała również s. Teresie Głowackiej ze wspólnoty bydgoskiej za prace związane z recepcją, braciom za przygotowanie ogniska i pieczenie kiełbasek, pani Marii Parzuchowskiej za przygotowanie i przywiezienie wystawy, a wszystkim uczestnikom spotkania za tak aktywny udział, dzięki czemu spotkanie było niezwykle udane. Chciałoby się powiedzieć za Apostołami ze sceny Przemienienia – „Panie, dobrze nam tu być…”. W ogłoszeniach podano informacje odnośnie ankiet i sprawozdania. Ustalono, że atmosfera naszego spotkania modlitewno-rekreacyjnego powinna być przeniesiona do poszczególnych wspólnot. W tym celu należy dążyć do bliższego poznania się, szczególnie dotyczy to większych wspólnot OCDS. Powinny być organizowane spotkania rekreacyjne, można także obchodzić święta rodzinne jak jubileusze lub imieniny. Została również podana informacja w sprawie większego zaangażowania w redagowanie kwartalnika „Żyć Karmelem”. Poszukuje się osób stale współpracujących z redakcją prowincji krakowskiej, szczególnie po zmianie zespołu redakcyjnego. Podniesiono również sprawę obecności na spotkaniach integracyjnych naszych Ojców Asystentów wspólnot, którzy powinni również w miarę możliwości brać udział w zebraniach Rad Wspólnoty. W przyszłości nasze spotkania integracyjne będą się odbywać również w Laskowicach Pomorskich ze względu na dogodność tego miejsca. Były również głosy z sali. Br. Bogusław Sudał poinformował o możliwości wykonania oznak OCDS i prosił o zgłoszenia z poszczególnych wspólnot. Natomiast Brat ze wspólnoty sopockiej przypomniał o modlitwie w intencji beatyfikacji Sługi Bożej Kunegundy Siwiec. Przy tej okazji rozprowadził okolicznościowe obrazki. Po obiedzie kolejno opuszczaliśmy Laskowice Pomorskie z nadzieją, że spotkamy się tu znowu w przyszłym roku. Bogu niech będą dzięki! Jadwiga
Ciechorska OCDS
Odszedł do Boga O. Rafał Śląski. ![]() O. Rafał Śląski ur. 7.10.1973
w Nowym Sączu.
Po zakończeniu szkoły podstawowej wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego w Wadowicach, następnie przebywał w Czernej przez rok, gdzie złożył I profesję 12.09.1993 r. W Lublinie przez dwa lata studiował filozofię a kolejne cztery lata teologię w Krakowie poczym święcenia kapłańskie przyjął 11.09. 1999 r. w Poznaniu w klasztorze Ojców Karmelitów pw. św. Józefa. Mszę św. prymicyjną w Wielogłowach odprawił 19.09.1999 r. W latach 1999-2002 pracował na placówce we Wrocławiu (klasztor pw. Opieki św. Józefa i Miłosierdzia Matki Bożej) gdzie był opiekunem ministrantów. W roku 2002 został skierowany do parafii Zamarte (klasztor Narodzenia NMP). Był tam katechetą w szkole podstawowej oraz asystentem Świeckiego Zakonu OCD w Bydgoszczy. W roku 2005 został przeniesiony do Warszawy sprawując tam urząd asystenta Świeckiego Zakonu w Warszawie i Sochaczewie. Od roku 2008 pracował w Łódzi (klasztor pw. Opieki św. Józefa i Miłosierdzia Matki Bożej). O. Rafał zmarł w wieku 36 lat. We wrześniu obchodziłby 10-lecie kapłaństwa. (informacja ze
strony Parafii Wielogłowy)
Pogrzeb
odbył się 31.07.2009 w piątek o godz. 13.00
w kościele OO. Karmelitów przy ul. Liściastej 9.
Łódź Pod koniec
sierpnia 2009r. w wieku 82 lat odeszła do Pana śp.Irena
Oszczepalska (Irena od Matki
Bożej Nieustającej pomocy). Do wspólnoty OCDS została przyjęta w 1992r. Żyła duchem Karmelu, sprawami wspólnoty i Kościoła. Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie... Krystyna Kądziela
Zamarte 3-4 lipca 2009r.W dniach od 3
do 4 lipca 2009 r. w kościele karmelitów bosych w Zamartem koło Chojnic
już po raz trzeci, z piątku na pierwszą sobotę lipca, odbyło się
coroczne spotkanie Rodziny Szkaplerznej poprzedzone całonocnym
modlitewnym spotkaniem.
Zgromadzili się na nim Członkowie Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Warszawskiej, Bractw Szkaplerznych, którzy licznie przybyli do Zamartego, oraz wielu pielgrzymów i parafian. Na progu świątyni przywitał nas przeor tamtejszej wspólnoty zakonnej – O. Tomasz Litwiejko OCD. Modlitewne spotkanie rozpoczęło się o godz. 21.00 wystawieniem Najświętszego Sakramentu i pieśnią do Ducha Świętego. Trwając w postawie adoracji, wielbiliśmy Jezusa Chrystusa utajonego pod postacią chleba oraz śpiewaliśmy pieśni, przeplatając je rozważaniami pomocnymi w medytacji. O godz. 22.00 rozpoczęliśmy modlitwę różańcową. Teksty do rozważań, oparte na refleksjach św. Jana Vianey’a i Sł. Bożego Jana Pawła II ułożyła Wspólnota OCDS z Sopotu. Kolejne części różańca świętego łączyliśmy pieśniami maryjnymi. O godz. 23.00 rozpoczęliśmy odmawianie jednej z części Liturgii Godzin: Godziny czytań. O północy odprawiona została Pasterka Maryjna, której przewodniczył i homilię wygłosił Delegat Prowincjalny ds. Świeckiego Zakonu Prowincji Warszawskiej O. Stanisław Plewa OCD. Po Mszy św. O. Delegat zaprosił wszystkich na przygotowaną agapę. Od godz. 2.00 w kościele przed Najświętszym Sakramentem rozpoczęliśmy dalszą część czuwania opartego na rozważaniach i modlitwie różańcowej. Około godz. 5.00 odmówiliśmy litanię do Matki Bożej Szkaplerznej, Akt oddania się Matce Bożej z Góry Karmel, a następnie kolejną godzinę liturgiczną – Jutrznię. Na zakończenie nocy czuwania, po błogosławieństwie Najświętszym Sakramentem, udaliśmy się na spoczynek. O godz. 10.00 bracia klerycy z Wyższego Seminarium Duchownego w Poznaniu przedstawili program słowno-muzyczny mówiący o św. Siostrze Marii od Jezusa Ukrzyżowanego. O godz. 12.00 uroczystą Mszę świętą koncelebrowaną odprawił i słowo Boże wygłosił O. Prowincjał Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych, O. Roman Hernoga. Po Mszy św. mieszkańcy parafii Zamarte zaprosili pielgrzymów na przygotowany przez nich ciepły posiłek. O godz. 15.00 O. Przeor Tomasz Litwiejko wraz z licznie zgromadzonymi pielgrzymami rozpoczął uroczyste Nieszpory ku czci Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel oraz wygłosił konferencję maryjną. Uroczystość zakończyła procesja szkaplerzna z figurą Matki Bożej z Góry Karmel ufundowaną przez Członków Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Warszawskiej. ![]() Warszawa, dn.28.06.2009r.
Podziękowanie
Serdecznie dziękuję Delegatowi Prowincjała d/s OCDS O. Stanisławowi Plewie za zorganizowanie i przeprowadzenie Warsztatów Formacyjnych dla członków Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Warszawskiej. Warsztaty te odbywały się od kwietnia do czerwca 2009r., w klasztorach Karmelitów Bosych, w Gorzędzieju i Sopocie. Dziękuję również Małgorzacie Wyszyńskiej ze Wspólnoty Sopockiej OCDS i Małgorzacie Brejniak ze Wspólnoty Olsztyńskiej OCDS za prowadzenie Warsztatów dla poszczególnych grup formacyjnych. Maria Biernacka Przewodnicząca Rady Prowincjalnej OCDS ![]() Bydgoszcz, 6.06.2009r.
Z radością chcemy się podzielić z Wami dobrą wiadomością. 6,06,2005 r. na comiesięcznym dniu skupienia, o. Roman Nowak OCD, przyjął Mieczysławę Parucką do bydgoskiej wspólnoty OCDS. Naszej siostrze życzymy by droga błogosławieństw ewangelicznych szybko prowadziła ją do coraz pełniejszego zjednoczenia z Umiłowanym. Tak jak co roku nasza Wspólnota odnowiła Intronizację Serca Jezusowego w naszej wspólnocie jako znak i akt miłości Chrystusa. Wydarzenie to miało miejsce podczas uroczystych obchodów 10 lecia wizytacji Ojca św. Jana Pawła II w Bydgoszczy oraz V-lecia ustanowienia Diecezji Bydgoskiej. Nasza wspólnota uczestniczyła we mszy św. koncelebrowanej przez Ks. Kardynała Stanisława Dziwisza oraz Ks. Biskupów w intencji mieszkańców województwa kujawsko - pomorskiego z okazji Święta Województwa Kujawsko-Pomorskiego oraz 10 lecia wizytacji Ojca św. Jana Pawła II w Bydgoszczy i V-lecia ustanowienia Diecezji Bydgoskiej. Bogusław Sudał OCDS
Sopot, 29 maja 2009 r.
Drogie Siostry i Drodzy Bracia Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Warszawskiej!
W
dniach
od
25
do
28
maja
2009
r.,
w
domu
zakonnym
Karmelitów
Bosych
w
Sopocie,
odbyły
się
ostatnie
w
tym
roku
Warsztaty
formacyjne dla Członków Świeckiego Zakonu naszej Prowincji.
Zgromadziły one Siostry i Braci będących na piątym roku
formacji zasadniczej. Prowadzącą zajęcia była tym razem S. Małgorzata
Brejniak, Przewodnicząca Wspólnoty OCDS w Olsztynie.
Tematy, którymi szczególnie zajmowaliśmy się to: - wyzwanie dla laikatu płynące z duchowości Karmelu - duchowość wiernych świeckich - świeccy karmelici i apostolat Zakonu - przeżywanie swojej codzienności i apostolatu w duchu Karmelu - życie wspólnotowe - dar i zadanie - udział Członków OCDS w życiu Wspólnoty poprzez przyjęcie na siebie zobowiązań wobec Wspólnoty i Zakonu
Były to ostatnie Warsztaty Formacyjne w tym roku w naszej Prowincji. W pięciu seriach Warsztatów obejmujących pięć lat formacji zasadniczej dla Członków OCDS przed przyrzeczeniami definitywnymi wzięło udział 37 osób. Wszystkich Braci i Sióstr objętych formacją zasadniczą w naszej Prowincji jest 89. (Formacja zasadnicza trwa pięć lat od przyjęcia Członka do Wspólnoty aż do złożenia przez niego przyrzeczeń definitywnych). Tak więc w Warsztatach uczestniczyło w sumie 41.5 % wszystkich formowanych Członków z naszych Wspólnot OCDS.
Warsztaty Formacyjne – oprócz pożytku duchowego dla prowadzących i uczestniczących w nich osób, zakosztowania bogactwa życia wspólnotowego oraz wzajemnego poznania i integracji osób z różnych Wspólnot naszej Prowincji - pozwoliły wnikliwie spojrzeć na stan formacji naszych Braci i Sióstr oraz dały pewien obraz życia świeckich karmelitów w naszych Wspólnotach i poza nimi.
Bogu niech będą dzięki za to, że pozwolił nam zrealizować to kolejne dzieło naszej Warszawskiej Prowincji OCDS, które zostało podjęte przez Siostry i Braci podczas V Kongresu OCDS.
Maryi, Matce Karmelu, i św. Józefowi, Jej Przeczystemu Oblubieńcowi, składam dziękczynienie za troskę i opiekę nad nami oraz Ich duchową obecność, która sprawiła, iż mogliśmy cieszyć się tak wspaniałą atmosferą pełną braterskich i siostrzanych uczuć. Podczas tych dni spędzonych razem czuliśmy się wszyscy jak jedna kochająca się Rodzina, naprawdę jak bracia i siostry. To było niewątpliwie dziełem łaski Bożej wypraszanej nam przez naszych Przemożnych Orędowników - Maryję i św. Józefa. Dziękuję Siostrom prowadzącym poszczególne grupy warsztatowe, tj. Siostrze Małgorzacie Wyszyńskiej OCDS Sopot oraz Siostrze Małgorzacie Brejniak OCDS Olsztyn za profesjonalizm, znajomość tematu, doskonałe przygotowanie i umiejętne prowadzenie spotkań, dyskusji oraz ćwiczeń formacyjnych. Szczególne podziękowanie kieruję w stronę Brata Michała Młynarczyka OCD z klasztoru w Sopocie, który dbał o nasze wyżywienie i jakość pomieszczeń, w których przebywaliśmy. Za Jego pracę, poświęcenie, bezinteresowność i służbę niech dobry Bóg wynagrodzi Mu swymi łaskami, błogosławieństwem i zdrowiem. Wreszcie dziękuję wszystkim, którzy wzięli udział w tych pięciu seriach naszych Warsztatów, świeckim Braciom i Siostrom w Karmelu za ich otwartość, odwagę wypowiedzi, wspólną modlitwę, wspaniałe rekreacje, radość i uśmiech, a nade wszystko za to, że potrafiliśmy stworzyć ten niepowtarzalny klimat kochającej się Rodziny karmelitańskiej. Jeśli Bóg pozwoli, to w przyszłym roku będziemy kontynuować tego typu spotkania, bogatsi o doświadczenia z tegorocznych Warsztatów. Serdecznie jeszcze raz wszystkim Wam dziękuję i zapewniam o mojej pamięci w modlitwie.
Delegat Prowincjalny
ds.OCDS Prowincji Warszawskiej
Świadectwa z V Warsztatów Formacyjnych. Gorzędziej
"Drodzy Bracia
i Siostry Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Warszawskiej!
Z wielką radością informuję, że już po raz czwarty w naszej Warszawskiej Prowincji odbyły się Warsztaty Formacyjne dla Członków Wspólnot OCDS będących na IV roku formacji. Miały one miejsce w Gorzędzieju, w dniach od 4 do 7 czerwca 2009 r.Wzięło w nich udział niewielu, bo trzech Członków z trzech Wspólnot: S. Bożena Juszkiewicz-Bednarczyk ze Wspólnoty OCDS w Sopocie, S. Maria Karczyńska ze Wspólnoty OCDS w Szczecinie oraz Br. Stanisław Król ze Wspólnoty OCDS w Łodzi. Warsztaty prowadziła niestrudzona S. Małgorzata Wyszyńska, Przewodnicząca OCDS w Sopocie. Tematami wspólnych dyskusji i rozważań stała się tym razem doktryna św. Teresy od Jezusa z jej "Twierdzą wewnętrzną", a szczególnie omówienie czterech pierwszych w niej Mieszkań. Skupiliśmy się również na doktrynie św. Jana od Krzyża i jego Nocy biernej ducha. Dziękujemy Panu Bogu i Królowej Karmelu, że pozwolili nam pomimo tak szczupłego grona uczestników przeżyć w tak krótkim czasie tyle dobra i piękna odkrywając bogactwo charyzmatu Karmelu. Jak zwykle umieszczamy również opinie uczestników Warsztatów, jako świadectwo ich doznań i przeżyć. Jednocześnie pragnę dodać, że były to ostatnie Warsztaty Formacyjne w tym roku prowadzone przez S. Małgorzatę Wyszyńską, której składamy serdeczne "Bóg zapłać" za ogrom pracy, trud i ducha, które włożyła w przygotowanie i przewodniczenie poszczególnym czterem spotkaniom tak w Sopocie jak i w Gorzędzieju, pragnąc przez to wzmocnić i pogłębić znajomość charyzmatu i nauki Karmelu wśród formowanych we Wspólnotach osób. Niech dobry Bóg i udzielane przez Niego łaski za pośrednictwem Maryi wraz ze św. Józefem będą najlepszą nagrodą za poświęcenie Siostry Małgorzaty Wyszyńskiej OCDS. Drodzy Bracia i
Siostry Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Warszawskiej!
Dobiegły
końca trzecie Warsztaty Formacyjne dla
Członków I roku
formacji Świeckiego Zakonu, organizowane w klasztorze Karmelitów Bosych
w Gorzędzieju w dniach od 21 do 24 maja 2009 r.
Wzięło w nich udział 5 Członkiń 5 Wspólnot naszej Warszawskiej Prowincji Świeckiego Karmelu. Oto one:
1.Wstępne warunki modlitwy. Rozmyślanie karmelitańskie. Modlitwa liturgiczna 2.Rozważanie Pisma Świętego 3.Poznanie samego siebie. Pokora podstawą życia duchowego. Rachunek sumienia. Warsztaty prowadziła już po raz trzeci S. Małgorzata Wyszyńska, Przewodnicząca Wspólnoty OCDS w Sopocie, której składamy serdeczne „Bóg zapłać” za trud i pracę włożoną w przygotowanie i tak wspaniałą realizację kolejnego dzieła naszej Prowincji. O autentyczności tych słów oraz atmosferze tych dni niech dadzą świadectwo opinie samych uczestników. O.
Stanisław Plewa OCD
Delegat Prowincjalny
ds.OCDS Prowincji Warszawskiej
Drodzy
Bracia
i
Siostry
Świeckiego
Zakonu
Karmelitów
Bosych
Prowincji
Warszawskiej!
Pragnę Was
poinformować, że zakończyły się drugie Warsztaty Formacyjne dla
Członków naszych Wspólnot OCDS. Trwały one od czwartku 7 maja do
niedzieli 10 maja 2009 r. w naszym klasztorze w Sopocie.
Wzięło w nich udział 9 Członków z 5 Wspólnot naszej Prowincji. Oto i oni: S. Gizela Szliter ze Wspólnoty Olsztyńskiej, S. Olga Chołuj ze Wspólnoty Wrocławskiej, S. Beata Meller, S. Zuzanna Wychowałek i S. Barbara Kaczmarek ze Wspólnoty Poznańskiej, S. Teresa Stelmasiak i Br. Andrzej Żeglarski ze Wspólnoty Sopockiej, Br. Mirosław Kornatko ze Wspólnoty Sochaczewskiej oraz prowadząca spotkanie S. Małgorzata Wyszyńska ze Wspólnoty Sopockiej. Tematyka obecnych Warsztatów dotyczyła doktryny św. Jana od Krzyża. Dyskusje prowadził oraz odpowiadał na pytania bądź wyjaśniał problemy dotyczące problematyki związanej z nauką św. Jana od Krzyża O. Jan Nepomucen Brzana OCD z Łodzi, któremu bardzo dziękujemy za trud, cierpliwość, znajomość tematu i przejrzysty wykład doktryny świętego Ojca Jana od Krzyża. Tematami, które szczególnie zajmowaliśmy się podczas tych Warsztatów to: Noc czynna zmysłów wg. św. Jana od Krzyża, Noc bierna zmysłów, Modlitwa postępujących, Noc czynna ducha, pamięci i woli, oczyszczenie rozumu przez wiarę, oczyszczenie pamięci przez nadzieję oraz oczyszczenie woli przez miłość. Były to drugie z zaplanowanych pięciu Warsztatów w tym roku formacyjnym. Bogu niech będą dzięki, że pozwolił nam tak przeżyć te dni we Wspólnocie Braci i Sióstr w Karmelu sopockim. Jak zwykle dołączamy świadestwa uczestniczących w Warsztatach. Następne spotkanie w Gorzędzieju w dniach od 21 do 24 maja. Zapraszamy. O.
Stanisław Plewa OCD
Delegat Prowincjalny
ds.OCDS Prowincji Warszawskiej
W
dniach
od 16 do 19 kwietnia 2009 r. odbyły się w klasztorze Karmelitów
Bosych w Sopocie pierwsze Warsztaty Formacyjne dla Członków
Świeckiego Zakonu Karmelitów Bosych Prowincji Warszawskiej
będących
na drugim etapie pięcioletniej formacji.
Po ubiegłorocznym wydaniu dwutomowego podręcznika dla Formatorów i Członków Świeckiego Zakonu Prowincji Warszawskiej pt. "Charyzmat Karmelu w życiu osób świeckich" obecnie Warsztaty Formacyjne stają się pierwszoplanowym dziełem naszej Prowincji w bieżącym roku. W pierwszych z pięciu zaplanowanych na ten rok Warsztatów uczestniczyło 8 osób z 5 Wspólnot OCDS Prowincji Warszawskiej. Tematyka poruszana podczas tego spotkania dotyczyła Maryi jako wzorca świętości, modlitwy, medytacji i zawierzenia; Rozwoju modlitwy, walki modlitwy (samotności i milczenia), trudności na modlitwie (roztargnień i oschłości) oraz środków zaradczych; oraz Eucharystii będącej centrum życia chrześcijańskiego. Inicjatywa takiego rodzaju spotkań, przeznaczonych dla świeckich karmelitów będących na poszczególnych etapach formacji wyszła od Rady Prowincjalnej OCDS Prowincji Warszawskiej, a zatwierdzona została podjęciem stosownej uchwały przez uczestników V Kongresu OCDS w Laskowicach Pomorskich. Warsztaty Formacyjne mają na celu głębsze poznanie wybranych tematów formacyjnych (patrz: „Charyzmat Karmelu w życiu osób świeckich”), na które wcześniej wskazali sami uczestnicy będący na danym etapie formacji. Z tematów (od dwóch do czterech) przesłanych przez wszystkich uczestników danego etapu formacji wybierane są te, które najczęściej się powtarzają, i to one stają się tematami wiodącymi podczas tego typu spotkań. Warsztaty nie mają polegać na wysłuchiwaniu referatów, wykładów czy konferencji na dany temat. Chodzi w nich o to, aby stworzyć zespół, który pod kierunkiem kapłana i doświadczonego Formatora dyskutowałby na dany temat, wymieniał swe myśli, poglądy, wiedzę,a jednocześnie poszerzał spojrzenie na poruszaną problematykę, dowiadywał się czegoś więcej. Uczestnicy Warsztatów mają się wzajemnie ubogacać, jednocześnie dzieląc się swoimi przemyśleniami na dany temat. To oni mają tworzyć klimat tego spotkania, bardziej dyskusyjnego niż wysłuchującego, bardziej coś kreującego niż biernie przyjmującego. Takie spojrzenie na kształt spotkania wymaga jednocześnie od wszystkich uczestników wcześniejszego poznania danej problematyki zawartej w zaproponowanych tematach. Aby o czymś dyskutować, trzeba choć w jakimś stopniu to poznać, głębiej przemyśleć, sięgnąć po określoną literaturę, włożyć w to pewien wysiłek, a przede wszystkim –przemodlić. Serdeczne podziękowania należą się Siostrze Małgorzacie Wyszyńskiej - Przewodniczącej Wspólnoty OCDS w Sopocie, która zgodziła się pełnić jakże odpowiedzialną rolę Formatorki prowadzącej Warsztaty. To dzieło wykonała znakomicie czego dowodem są zamieszczone opinie uczestników mówiących o doznaniach i klimacie tych dni. Bogu więc niech będą dzięki za to, że pozwolił nam przeżyć te chwile i doświadczyć Jego miłosierdzia, a jednocześnie poznać bliżej piękno charyzmatu naszego Zakonu i poczuć się jedną Rodziną Karmelu. O.
Stanisław Plewa OCD Gorzędziej W dniach od 19 do 22 marca 2009 w Gorzędzieju miało miejsce spotkanie Rady Prowincjalnej OCDS. Oto zagadnienia jakimi zajęła się Rada:
Bogusław Sudał OCDS Gorzędziej Dnia 19
marca
bieżącego roku w Gorzędzieju w uroczystość św. Józefa odbył się
jubileusz 25-lecia kapłaństwa oo. Marka Kłaputa i Stanisława Plewy.
Obydwaj zasłużeni dla Zakonu Ojcowie; dziękowali dobremu Bogu za dar
kapłaństwa, który choć wymagający, stał się dla Nich Tajemnicą
Pochłaniającą – która ich fascynuje i przemienia do zjednoczenia z
Umiłowanym. Radością dla nas było uczestniczenie w tych
uroczystościach, zorganizowanych przez o. Prowincjała, razem z wieloma
gośćmi dziękującymi Bogu za dar życia i posługi Jubilatów.
Jakże pięknie harmonizowały ze sobą rzeczywistości: postaci św. Józefa i jego duchowych synów. Myślę, że stanowi to piękne świadectwo i proste i piękne ślady na drodze do Boga. O czym w imieniu Rady Prowincjalnej uczestniczącej w tych uroczystościach jako przedstawiciele całej Warszawskiej Prowincji OCDS informuje
Bogusław
Sudał
OCDS
|
| uwagi prosimy przesyłać na adres: list@ocdswaw.org |